22.8.52

พื้นที่ชายฝั่งหายไป (ทุกปี)


ถ้าอุณหภูมิในทะเลยิ่งร้อน ยิ่งจะทำให้การก่อตัวของพายุในทะเลเกิดเร็วขึ้นได้ จากสถิติการเกิดพายุที่เกิดขึ้นในประเทศไทยพบว่า มีจำนวนลดลง ขณะที่พายุขนาดกลางและขนาดใหญ่อย่างพายุโซนร้อน พายุไต้ฝุ่นมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากอุณหภูมิของน้ำทะเลที่เพิ่มสูงขึ้น


ในอดีตการเกิดพายุขนาดใหญ่จะต้องใช้เวลานานถึงหกถึงเจ็ดปีจะก่อตัวขึ้นสักครั้ง แต่ในขณะนี้ใช้เวลาเพียงสามถึงสี่ปีเท่านั้น นั่นหมายความว่าเราจะพบพายุขนาดใหญ่ที่จะเข้ามาทางฝั่งอ่าวไทยมากขึ้นเป็นสองเท่า พื้นที่ชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนกลาง ตั้งแต่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ลงมาทีชุมพร สุราษฎร์ธานี จะอยู่ในความเสี่ยงที่จะเกิดพายุไต้ฝุ่นมากขึ้น ตรงกันข้ามทางฝั่งทะเลภาคใต้ตอนล่าง อย่างสงขลา ปัตตานี นราธิวาส กระบี่ ตรัง สตูล จะมีความเสี่ยงลดลง


สิ่งที่ตามมากับเขตพายุหมุนเขตร้อนที่มีความเร็วลมเกิน 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็คือ คลื่นพายุซัดฝั่ง หรือ storm surge พายุหมุนจะยกระดับน้ำทะเลให้สูงขึ้นกว่าปกติ เนื่องมาจากความกดอากาศต่ำเคลื่อนตัวผ่านไปพร้อมกับศูนย์กลางของพายุ ทำให้แรงกดนั้นยกระดับน้ำทะเลให้กลายเป็นโดมน้ำขึ้นมา แล้วเคลื่อนตัวจากทะเลโถมกระแทรกชายฝั่ง หากเกิดขึ้นในอ่าวปิดอย่างอ่าวไทยผลที่เกิดขึ้นก็จะรุนแรงกว่าอ่าวเปิด ผลกระทบจากสตอมเซิร์ทอาจจะไม่ใช่เชิงกายภาพแค่ตึกพัง น้ำท่วมอย่างเดียว แต่มันนำน้ำเค็มเข้าไปปนเปื้อนกับแหล่งน้ำและพื้นที่เกษตรกรรม


ส่วนหนึ่งของปัญหาการกัดเซาะพื้นที่ชายฝั่งที่เกิดขึ้นมาจากสภาพอากาศที่ปรวนแปร ขณะนี้พื้นที่ชายฝั่งประเทศไทยหายไป 13,000 ไร่ คาดการณ์ว่าอีก 20 ปีข้างหน้าพื้นที่ชายฝั่งจะหายไปราว 10.5 กิโลเมตร


การสูญเสียพื้นที่ชายฝั่งยังเกี่ยวข้องกับการขยายตัวของเมืองและการเติบโตของอุตสาหกรรมชายฝั่ง และในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา การส่งเสริมการท่องเที่ยว การขนส่งทางทะเล การประมงน้ำเค็มและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ โดยเฉพาะฟาร์มเลี้ยงกุ้งเพิ่มจาก 26% เป็น 47% ส่งผลให้เกิดความสูญเสียและความเสื่อมโทรมทรัพยากรที่เกิดขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้


ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งในประเทศไทยเกิดขึ้นตลอดแนวชายฝั่งเกือบทั้งหมด และเกิดขึ้นมานาน ซึ่งแนวชายฝั่งของไทยหลายพื้นที่กำลังเผชิญกับการกัดเซาะในอัตรามากกว่า 1-5 เมตรต่อปี


จากการสำรวจของกรมทรัพยากรธรณีพบว่า มีพื้นที่ชายฝั่งทะเลอ่าวไทย 5 จังหวัดตอนบน ได้แก่ ฉะเชิงเทรา สมุทรปราการ สมุทรสงคราม สมุทรสาคร และกรุงเทพมหานคร ตลอดระยะทาง 106.5 กิโลเมตร ถูกน้ำทะเลกัดเซาะพื้นที่ชายฝั่งไปแล้วกว่า 13,700 ไร่


การสูญเสียพื้นที่ทุกๆ ปีเช่นนี้...ไม่ใช่แค่เพียงผู้ที่อาศัยอยู่ชายฝั่งเท่านั้น แต่ยังกระทบไปถึงแผ่นดินที่หายไปและการสูญเสียระบบนิเวศที่เป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำที่ไม่อาจเรียกคืน ทรัพยากรทางทะเลจะลดน้อยลงอย่างรวดเร็วจากปัญหาดังกล่าว

ติดตามอ่านได้จาก http://www.ngosthailand.com/