30.11.52

I need you more


I need you more....ในวันของเวลาเรา ยุคสมัยของผู้คน การสร้างวาทกรรมอันน่าสะอิดสะเอียน ท้ายของท้ายที่สุด เราต่างต้องการกันและกัน

เราต้องการอาวุธ และเราต้องการสงคราม

เราต้องการเสรี และเราต้องการข้อตกลง

เราต้องการความถูกต้อง และเราต้องการสร้างความผิด

เราต้องการคุณ และคุณก็ต้องการเรา....


ในโลกของความมึนหัว เราต่างหลงกลในถ้อยคำ วาทกรรมที่คาดไม่ถึง...

มันเป็นเชิงแนวคิดที่ช่างสมดุลเป็นตรรกะที่ลงตัว แต่อาจมีทฤษฎีที่ชวนปวดหัว

เราต้องกลายเป็นทุนนิยมแบบเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย เรากลายเป็นส่วนหนึ่งของโลก ทั้งที่เราไม่ต้องการจะเป็น


อำนาจของคำ เกินคำบรรยาย เกินที่จะควบคุม ได้ยินและสัมผัส แต่ตกหล่นในห้วงของความศรัทธา แค่คำบางคำ

ทุกคนต่างมีวาทกรรมเป็นของตนเอง ใช่ไหม เช ...ใช่ไหม คานธี ....ใช่ไหม บารัค โอบาม่า

มันอาจจะว่าด้วย...วาทกรรมแห่งชาติ วาทกรรมแห่งศรัทธา วาทกรรมแห่งรัก

แท้จริงแล้ว มันช่างไม่มีอะไรเลย ในคำๆ นั้น



23.11.52

ร่วมสร้างความตระหนักเพื่อสัตว์น้ำในทะเล คิดก่อนบริโภคอาหารทะเล

การบริโภคอาหารทะเลของมนุษย์ คือตัวการที่ทำให้มีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สายพันธุ์อื่นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ปลาทะเล ปลาทะเลน้ำลึก ต้องเผชิญหน้ากับเครื่องมือทำประมงพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่สามารถกวาดล้างพันธุ์ปลาได้อย่างมากมายมหาศาล ยิ่งความนิยมบริโภคมากเท่าไหร่ การทำลายล้างยิ่งเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วย

20.11.52

รอดหรือเลือกเรื่องเดียวกัน


อนาคตอันใกล้ พลังงานกลายเป็นวิกฤตการณ์สำคัญของมนุษย์ร่วมโลก กลายเป็นสิ่งจำเป็นของการอยู่รอดและไม่อาจปฏิเสธ เราให้ความสำคัญมากพอกับการหาพลังงานทางเลือกจริงหรือไม่ เราเพิ่งให้ความสำคัญเพียงไม่นาน และดูจะไม่ทันกับวิกฤตพลังงานที่ใกล้เข้ามา นักวิจัยทั่วโลกต่างเร่งทำงานให้ทันเวลา แม้ว่าเราพยายามเช่นไร แต่สิ่งสำคัญคือพฤติกรรมมนุษย์ ...มนุษย์คือปัญหา และมนุษย์เองต้องหยุดปัญหา

14.11.52

วิถีต่อสู้กับเสรีนิยมสมัยใหม่


การต่อสู้ เรียกร้อง เป็นเรื่องทีต้องเกิดขึ้นและยาวนาน เมื่อโลกก้าวสู่หนทางแห่งผลประโยชน์ภายใต้ระบบทุนนิยมที่ถูกซ้อนด้วยระบอบประชาธิปไตย ที่ช่องว่างอันแตกต่างทางความคิดต่างพุ่งสู่หนทางที่ตัวเองต้องการ ดังนั้นการเห็นด้วยและการเห็นต่างจึงไม่ใช่ความผิดแต่อย่างใด แต่เป็นการเปิดกว้างและเรียนรู้ร่วมกันท่ามกลางสภาวะสังคมที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

3.11.52

ห้วงมรสุม ฝนฟ้าตกทั่วฟ้า

เช้าวันก่อน บังโหมด ชาวประมงทีบ้านท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราช บอกว่า เช้าวันพรุ่งมรสุมจะเข้า พวกเขาต้องรีบออกเรือก่อนมรสุมจะมา ชาวประมงรู้ดีว่า มรสุมจะเข้ามาถึงเวลาใด จึงจำเป็นจะต้องเร่งออกเรือทะเลก่อน ก่อนที่จะออกเรือไม่ได้

เช้าเมื่อวาน ฝนตกหนักตั้งแต่หัวรุ่ง เรือบางลำก็กลับไม่ทัน คนที่อยู่ริมฝั่งก็เร่งออกเรือไปช่วยกันเก็บอวน แต่บางทีก็ต้องทิ้งอวน เพราะมันไม่ทันการณ์ ในขณะเที่เรือบางลำก็ต้องไปขึ้นเรือที่อื่น ...มรสุมเป็นสิ่งที่คุ้นเคย รู้ว่าทำอย่างไรถึงรอด แต่บางทีไม่ง่ายนักที่จะต่อกรกับลมฝนได้ แต่เราได้เห็นความร่วมมือช่วยเหลือ เกื้อกันในชุมชน

เช้าวันนี้ ที่่นี่ฝนตกหนักเหมือนเมื่อวาน....แต่คงไม่ทำให้ชาวประมงพื้นบ้านริมฝั่งต้องวุ่นวายเท่าเมื่อวาน

ฝนฟ้าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร...หรือจะเหมือนเดิมในห้วงมรสุมเช่นนี้