I need you more....ในวันของเวลาเรา ยุคสมัยของผู้คน การสร้างวาทกรรมอันน่าสะอิดสะเอียน ท้ายของท้ายที่สุด เราต่างต้องการกันและกัน
เราต้องการอาวุธ และเราต้องการสงคราม
เราต้องการเสรี และเราต้องการข้อตกลง
เราต้องการความถูกต้อง และเราต้องการสร้างความผิด
เราต้องการคุณ และคุณก็ต้องการเรา....
ในโลกของความมึนหัว เราต่างหลงกลในถ้อยคำ วาทกรรมที่คาดไม่ถึง...
มันเป็นเชิงแนวคิดที่ช่างสมดุลเป็นตรรกะที่ลงตัว แต่อาจมีทฤษฎีที่ชวนปวดหัว
เราต้องกลายเป็นทุนนิยมแบบเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย เรากลายเป็นส่วนหนึ่งของโลก ทั้งที่เราไม่ต้องการจะเป็น
อำนาจของคำ เกินคำบรรยาย เกินที่จะควบคุม ได้ยินและสัมผัส แต่ตกหล่นในห้วงของความศรัทธา แค่คำบางคำ
ทุกคนต่างมีวาทกรรมเป็นของตนเอง ใช่ไหม เช ...ใช่ไหม คานธี ....ใช่ไหม บารัค โอบาม่า
มันอาจจะว่าด้วย...วาทกรรมแห่งชาติ วาทกรรมแห่งศรัทธา วาทกรรมแห่งรัก
แท้จริงแล้ว มันช่างไม่มีอะไรเลย ในคำๆ นั้น
